naar vorig bericht naar volgend bericht

Bericht 6 van Abel op maandag 12 december 2005
DE OVERSTEEK

dag 2 / ma 21 nov

Om 5 uur vertrekken we uit Pasito Blanco, de wind is weg en we vertrekken op de motor. Uit de positie rapporten van deze middag blijkt dat dit geintje ons een 100 mijl achter heeft gezet. 's Nachts als ik de machinekamer check ontdekken we dat de motor olie verliest, het blijkt een los moertje te zijn dus de oorzaak valt mee, motor laten afkoelen, olie erbij, en verder. De net gerepareerde waterpomp lekt nog steeds. We hebben ook een vreemde vis gevangen, een koraal eter als je het mij vraagt, hij kon zich opblazen als een kogelvis, hij was per ongeluk door de voorbijkomende haak gepakt. Hij zag er zo oneetbaar uit dat we hem teruggegooid hebben. Bij het voorbereiden van de maaltijd ontdek ik dat mijn idee om de rode kool in 4 parten vacuüm te laten verpakken geen groot succes is, en moeten we alle kool achter elkaar opeten.


rare vis

dag 3 / di 22 nov

Orion wordt in de gladde zee weerspiegeld, de halfwinder draait zich nog eens om de val van de uithouderboom en komt traag weer los, in de verte een lichtje, waarschijnlijk van een lotgenoot, want het zit al een paar uur op dezelfde plek. De weerberichten beloven niet veel goeds, een stilliggend lage druk gebied op de plek waar normaal de passaat waait speelt ons parten, het ziet er naar uit dat deze blakte nog een paar dagen aanhoudt.

Recept voor rode kool, voor 2 personen; (vrij naar een kerrie recept dat Huyb in onze studententijd wel pleegde te maken met witte kool)

- rul 150 gram rundergehakt en zet terzijde (gebruik in ons geval een potje ingemaakt gehakt)
- snij een kwart van een redelijke rode kool in strips van een halve centimeter
- fruit een halve grote ui een beetje aan in een eetlepel olijfolie
- voeg 1 á 2 theelepels milde zoete kerrie poeder toe
- fruit de rode kool mee en schep goed om
- blus af met een scheut balsamico (bij gebrek hieraan gebruik sherryazijn of appelazijn)
- roer het gehakt erdoor
- voeg nog twee eetlepels water toe en laat ongeveer 15 minuten smoren (af en toe roeren, en zo nodig een beetje water toevoegen)
- serveer met witte rijst


rode kool met rijst

dag 4 / wo 23 nov

In de ochtend krijgen we een tijdje gunstige wind en maken we op een gegeven moment zelfs 5 knopen. We krijgen even bezoek van gevlekte dolfijnen. Rond 2 uur is de wind afgelopen en besluit Tjerk weer een stuk op de motor te varen. Als ik rond zes uur het eten bijna klaar heb (mjammie rode kool!) en oom Tjerk aan zijn borreltje zit, gaat ineens de vismolen af, jawel beet een kleine albacore, precies de juiste grootte voor twee man (twee keer het gewicht van een makreel) gefileerd en in de koelkast.


dolfijntjes

dag 5 / do 24 nov

Rond 6 uur is het weer afgelopen met de gunstige wind, de hele dag proberen we af en toe te zeilen maar moeten we toch weer motoren, een vertwijfelde lotgenoot, de "Never Look Back" (ARC 221) roept ons op "do You have any brilliant insights to share?" antwoord: "I tried catching a fish and make it pull the ship, but it wouldn't so we're going to eat it". We besluiten de koers zuidelijker te leggen in de hoop daar wat wind te vinden en uiteindelijk de passaat.


Spiegelgladde zee met een Thomas lucht

dag 6 / vr 25 nov

Eindelijk hebben we wat wind, en er word geëxperimenteert met zeilen, in dit hele gebeuren slopen we de autopiloot, als ik de windpilot uitzet zeg ik ze op autopiloot aan kan, Oom Tjerk doet dit, maar hij vergeet dat het roer nog vast staat, hierdoor breekt de servomotor een paar tandjes van een tandwiel af. Gelukkig hebben we nog een oude autopilot (ongeveer hetzelfde model als op de catamaran) die in een mum van tijd geïnstalleerd is. 's Middags hijsen we ons nieuwe zeil de Parasailor2 het loopt lekker we krijgen bezoek van gevlekte dolfijnen, waarvan één helemaal ADHD hij maakt de wildste sprongen inclusief salto's. Helaas is de oplader voor de baterijen van de camera overleden dus weinig foto's. 's Avonds moet de parasailor er weer af, want de koers die we moeten varen om hem vol te houden is te ver uit de juiste richting. De depressie op de atlantic is onderhand geclassificeerd als tropische storm delta (het westerse alfabet voor de namen is op, er zijn er namelijk al 24 geweest Q en X worden niet gebruikt, dus gaan ze over op het griekse alfabet)


parasailor 2

dag 7 / za 26 nov

's Ochtends vroeg zetten we de parasailor weer en scheuren erover! We laten hem bijna de hele nacht staan, en maken een mooie slag bijna continue boven de 7 knopen! We hebben de hele dag geen schip gezien.


lengte- en breedtegraad gelijk

dag 8 / zo 27 nov

Wanneer ik wakker word is het bijna tijd om de antenne van de kortegolfzender te hijsen. Op dat moment gaat de vismolen weer af! Een vrouwtjes dorade! Alles moet tegelijk, ik heb de vis net op tijd schoon om de antenne net op tijd te hijsen voor het weerbericht en het rapporten van onze positie, gespannen wacht ik de posities van de andere schepen af, en iedereen zit zuidelijker, maar ook oostelijker! Het lijkt erop dat we het peleton gaan inhalen, tenminste, als de wind gunstig uitpakt. We zeilen de avond in aan de wind die heel zacht is, maar we hebben een vlakke zee, en we gaan al snel 5 knopen koers 242.


dorade schoonmaken

dag 9 / ma 28 nov

Door de nacht heen draait de wind naar de voorspelde SW, helaas niet met de voorspelde sterkte. Onze koers verloopt langzaam en als ik om 2:30 uur op wacht kom is onze koers al 310. Ik zet een kruisje in de kaart, schrijf alle standen op en ga overstag. Wat een ramp, een overstag van 160 graden! Het lijkt GVD wel een dwarsgetuigd schip. Door de vlakke zee maken we zelf relatief veel eigen wind, de koers is op z'n best 155 graden, en na een paar uur is de wind ook zover ingekakt dat de motor weer aan moet. Eén troost, het peleton drijft zonder wind in de kaapverdische eilanden (er zijn er zelfs nieuwe diesel gaan halen, en een aantal overweegt dat ook nog te gaan doen) 's Middags gaan we nog even zwemmen en wassen. Als we het zwemtrapje opbergen is er ook weer wat wind. De Tropische Storm Delta is boven ons langs naar de canaries getrokken, maar er ligt alweer een nieuwe depressie waarvan ik verwacht dat ze hem ook als tropische storm zullen classificeren, dat is dan al drie buiten het seizoen.


Oom Tjerk aan het zwemmen

dag 10 / di 29 nov

AAAAHHRGH!! Oom Tjerk heeft de eerste kakkerlak gezien, het was nog maar een baby, dus als eitje aan boord gekomen, direct allemaal roachmotels neergezet, hopen dat we ze de baas blijven. Eindelijk hebben we serieus wind, om 7:30 zetten we de halfwinder en lopen direct 6 knopen, en om 12:00 hebben we nog minder dan 2000 mijl te gaan. De bananen zijn rijp, dat wordt dus 5 dagen achter elkaar bananen eten, want als ze rijp zijn dan gaan bananen ook direct hard. 's Middags hijsen we de parasailor en binnen de kortste keren zitten we boven de 7 knopen, prachtig zeil!


zonsopkomst

dag 11 / wo 30 nov

De depressie is inderdaad geclassificeerd als tropische storm epsilon. Rond 01:00 scheuren we, voortgesleept door onze parasailor, een conculega voorbij. 's Ochtends vinden we vliegende vissen aan dek, ik herinner me dat Miep ze bakte en at, maar dat er verschrikkelijk veel graten in zat, daarnaast ruiken ze net zo sterk als geep, getver! Fotograferen en overboord. Ik soldeer wat tactische extra kortsluitingen op de plekken van de weggecorrodeerde contacten in de baterijen-lader die ik van Richard meegekregen heb, en hij doet weer wat! Dus dat wordt fotograferen! Eén van de ARC jachten maakt water en wordt geëvacueerd door een tanker. Wij jakkeren voort achter de parasailor, het waait flink, en de zee is kort en stijl, er moet veel zelf worden gestuurd. Op een goed moment maak ik zelfs 9,4 knopen door het water. De windpilot begeeft het, moeten we naar kijken.


Vliegende vissen

dag 12 / do 1 dec

Twee kapotte zelfstuur inrichtingen, tijd om eens te kijken wat we er aan kunnen doen. Eerst hijsen we de antenne, geven onze positie door en babbel ik nog even bij met Johan op de "Torn Too". Tijdens de lunch (na het radio-uurtje lunchen we uitgebreid aan tafel in de kuip) komt er een ibis over, ik weet niet of het lange afstand trek vogels zijn, maar het maakt een kwartier rondjes alsof het een landingsplek zoekt. Hierna halen we de ingebouwde autohelm uit elkaar. De beschadiging zit helaas in het wormwiel, ik had gehoopt het te kunnen oplossen met het verdraaien van een aantal tandwielen. Morgen de windpilot. We hebben nog 15 dagen te gaan tot de sluiting van de race, 1650 mijl, dus 110 mijl per dag, 4,6 knopen minimaal moet makkelijk kunnen, maar je weet nooit wat je tegenkomt. Er zijn al een paar jachten waarvan duidelijk is dat die het niet halen; het zinkende jacht, het jacht dat een bemanningslid in het ziekenhuis in de Kaapverden heeft liggen, en het jacht dat nog in Las Palmas ligt, "wachtend op gunstige wind".


uitgebreide lunch

dag 13 / vr 2 dec

Wellicht moet ik dit de nacht van de langzaam vallende sterren noemen, er zijn er ontiegelijk veel, de hele tocht trouwens al, soms komen ze zo diep de atmosfeer in dat ze een spoor achter laten. Voor wat betreft sterren kijken, in Afrika zijn ze beter te zien, omdat de lucht droger is, daar kan je de donkere stofwolk zien die een deel van de melkweg afdekt. Op de oceaan is het anders, helemaal alleen varend met je eenzame toplicht schommelend in de mast in de uitgestrekte zwartheid van de nachtekijke maanloze oceaan voelt het alsof je er deel van uitmaakt waardoor de sterren veel dichter bij lijken. Om 15:00 uur zetten we het zeil naar de andere kant en zijn klaar om de passaat af te varen. Onze eerste squall krijgen we om halfvijf, we hebben net op tijd de hoes om de parasailor voor dat de bui ons raakt met 25 knopen wind. De parasailor zou vlagen van 30 knopen wind moeten kunnen overleven, maar dan vraag ik mij af wat er dan wél breekt. We ontdekken terloops een prima manier om de parasailor met hoes te strijken; afvallen tot hij aan de lijzijde inkomt snel de hoes naar beneden en als de kegel bij de parachute is de loefschoot los. Overigens als je de schoot niet helemaal tegen de boom aantrekt schafielt die zichzelf binnen een etmaal kapot.


bijna doorgeschafielde eindjes schoot

dag 14 / za 3 dec

Een rustige dag, we halen na de lunch de windpilot uit elkaar, het lijkt erop dat hij niet kapot was, maar dat de koppeling eraf was. Neemt niet weg dat deze windpilot niet genoeg roer geeft voor voor de wind zeilen. Ik zie wel een aantal manieren om de roeruitslag te vergroten, maar dat betekent het verbuigen van een aantal onderdelen, en ik praat liever eerst met de bouwers voor dat we een apparaat van 4000,- euro gaan zitten verklooien. De reserve autohelm heeft hetzelfde euvel, niet genoeg roer uitslag om het inkomen van de spinnaker te voorkomen. Dit alles dwingt ons zuidelijker dan ons lief is en kost ook snelheid. Tegen het avond eten ontwaren we een tweemaster.


windpilot op de operatietafel

dag 15 / zo 4 dec

De hele avond en nacht kost het voordat we, rond 5 uur 's ochtends, de meeliggende tweemaster ingehaald hebben. In de late wacht is er zo weinig wind dat Tjerk de motor tijdens het stroomdraaien nog twee uur in zijn werk zet. Als ik rond 20:00 's avonds terugloop naar de kuip nadat ik het heen en weer klappende pendulum roer van de windpilot heb vastgezet, krijg ik ineens een klap op mijn rug, allerlei mogelijke oorzaken flitsen door mijn hoofd, is het het elastiek van mijn veiligheidslijn is blijven hangen en los geschoten is, nee kan niet. Heeft iemand iets naar me gegooid?!! Vlug kijk ik achterom of er een schip is, nee natuurlijk niet, ik ben net achterop geweest, dan pas hoor ik het gespartel op de kuip vloer, het is een joekel van een vliegende vis. De blauwe kleur van zijn rug is fenomenaal, dat zie je niet meer als je ze de volgende dag dood aan dek vindt. Ik gooi het arme beest terug.


achteruit blikkend

dag 16 / ma 5 dec

Tijdens ons dagelijkse kletspraatje met Johan en Ingrid op de "Torn Too" herinnert Johan ons eraan dat het sinterklaas is. Hebben we allebei vergeten, anders had ik wel een chocolade letter geregeld. Ik begin te ruiken als een bunzing, morgen maar weer eens een zoutwaterbad, als het een beetje rustig is tenminste. Het ziet er naar uit dat we de uiterste finish tijd in ieder geval gaan halen, hiervoor moeten we gemiddeld 4,5 knopen halen.


korte golf zender

dag 17 / di 6 dec

De wind is toegenomen en het gebrek aan roeruitslag begint ons parten te spelen, oom Tjerk improviseert in zijn wacht, door een 5 liter fles aan het roer te binden, een workaround om het oude zelfstuurapparaat te helpen om voorbij het kapotte stukje op het wormwiel te komen.


de waterfles oplossing

dag 18 / wo 7 dec

Om 3:00, net als mijn wacht moet beginnen, verliest zelfs het oude zelfstuurapparaat de controle over het roer, hoop gedoe met de fles, die daarna een verbeterde ophanging krijgt. Na een kwartier hebben we de parasailor weer onder controle, helaas worden we gedwongen een veel te zuidelijke koers te varen (256) Om kwart over 6 is het definitief nodig om de parasailor te strijken, het laatste half uur van mijn wacht is het al 3 keer misgegaan (stuk voor stuk klappen die de halfwinder niet had overleeft) we doen er goed een half uur over om hem weg te krijgen, we zeilen verder op gereefd grootzeil en fok. Om 15:00 UTC schiet ik een middag breedte met het sextant, slechts 1,7 mijl er van af, niet slecht! 's Middags een enorme groep dolfijnen, we zien ze in de verte aankomen, ze springen van golftop naar golftop in de onrustige zee (het waait onderhand een stevige 6.)


zonnetje schieten

dag 19 / do 8 dec

Doordat we meer wind hadden en we op grootzeil/fok niet zo zwieren was de windpilot weer effect genoeg, helaas is het om 5 uur weer mis, en als ik, gewapend met zaklantaarn, ga kijken wat er nu weer aan de hand is ontdek ik dat van het mooie houten vleugelprofiel pendulum roer niets dan een paar splinters over is.


krak, was niet sterk genoeg

dag 20 / vr 9 dec

Ruig weer, bruine bonen met spek en appelmoes. Als we deze snelheid kunnen volhouden komen we maandag middag aan.

dag 21 / za 10 dec

De dagen beginnen een routine te krijgen, wakker worden, kopje thee, antenne hijsen, weerbericht noteren, positie doorgeven, andere posities even in de kaart om te kijken hoe we ervoor staan, babbeltje met Johan en Ingrid op de "Torn Too" die maar steeds 14 mijl voor ons uit zit, uitgebreide lunch, spelen met de zeilen, beetje lummelen (ik weet, ik zou Don Quichotte in het spaans gaan lezen) Tjerk aan de borrel, ik aan het koken, avondeten, dit wordt steeds vroeger omdat wij gewoon GMT aanhouden (zou anders met het zendschema een probleem worden aangezien Oom Tjerk's engels erg slecht is) eerste wacht, slapen, tweede wacht waarin ik een weerfaxje van New Orleans ontvang, slapen, en 's ochtends weer hetzelfde.


kaart

dag 22 / zo 11 dec

Om 5:00 is het weer raak en val ik dwars op de wind met de parasailor, en het schip wil maar niet vallen, oom tjerk uit z'n bed, angstige minuten voordat de parasailor weer volspringt, en het schip weer voorde wind komt. om 7:00 uur halen we hem er definitief af. Blijkt dat iets later in de nacht de wind weer voldoende is gaan liggen om hem te voeren, maar ik slaap al en oom Tjerk wil mij niet storen, en zet melkmeisje. De ontvangst voor de positie raporten wordt steeds slechter, ik kan het weerbericht niet verstaan en moet aan Johan vragen om mijn positie aan de networkcontroller door te geven, wat lukt. 's Middags zetten we de parasailor. Bij het strijken van de halfwinder trekt de schoot een paar blaren in Tjerks hand.


blaren koelen

dag 23 / ma 12 december

Om 6:44 zie ik voor mij de "Torn Too", de "Independant freedom" en heel vaag, schuin boven "Torn Too", een twinkelend lichtje van wat wel St. Lucia moet zijn! Rond 11:00 maakt Tjerk me wakker, ik heb het eerste waypoint fout ingevoerd, en we zijn 3 mijl te ver gevaren, aan de wind op de haven af. Om 12:40 UTC gaat de toeter en zijn we gefinished. Om 13:05 liggen we aan de kade en de eerste SMSjes verschijnen op Tjerks telefoon, mijnes is helaas overleden, ik kan voor nederland tijdelijk de oude van Tjerk lenen, maar hier ben ik onbereikbaar. Op het land begint het ge-ren weer, naar de douane, de ARC office, gedag zeggen tegen iedereen die ik al lopend tegen kom, naar de marina office, naar de immigration, tussendoor een verloopstekker regelen voor de walstroom. Zo nu eerst een biertje, ai op de nuchtere maag.


Land, St. Lucia

naar vorig bericht naar volgend bericht