De eerste dag doen we niet veel, ik doe mijn e-mails, en ik typ de rest van de reis in.
De tweede dag is beduidend productiever, ik haal de buitenboordmotor uit elkaar want die deed na zolang in de bakskist te hebben gelegen weer eens niets, het bleek troep in dce carburateur te zijn.'s Middags ga ik de mast in om de spinakerval opnieuw in te scheren en de resten van de reserveval weer naar beneden te brengen. Hierna kunnen we de halfwinder te drogen hangen zodat deze weer opgeborgen kan worden.
never look down...
De derde dag doen we een excursie naar Hamilton, de hoofdstad, ondermeer om boodschappen te doen een zeekaarten te kopen. Een overzeiler voor de oceaan vinden we, maar een almanac voor de getijden in het engelse kanaal en een kaart van het engelse kanaal kunnen we vergeten, nu moet het op 8 jaar oude kaarten.
zoek de verschillen
Wat direct opvalt als je op het eiland rondloopt is dat de daken van de huizen in bermuda allemaal gladgesmeerd zijn met witte pleister, dit is om water op te vangen. Tot de ontwikkeling van de omgekeerde osmose pomp op grote schaal om zeewater in drinkwater te veranderen, waren de eilanders afhankelijk van regenwater, en tot de dag van vandaag is het verplicht een wit gepleisterd water opvangend dak te hebben, en deze elk jaar te witten.
witte daken van bermuda
De vierde dag besluiten we toch maar te vertrekken. We zetten nog snel een bericht op het internet, tanken vol met water, vullen de diesel wat bij, klaren uit en varen naar buiten, op weg naar europa, 2800 mijl (een slordige 5000 kilometer ) we hopen ongeveer een grootcirkel te varen (de kortste weg) of dit kan hangt natuurlijk van de wind af en wellicht van tot waar de ijsbergen komen (ja die zijn er ook nog).